• In de gebiedscommissie kom ik op voor de vrije stedeling in het centrum
  • Ik reis om iets van de wereld te begrijpen
  • Ik ontwikkel oplossingen voor de stad die ook echt werken

Rotterdam

De grote duim van Dunya

Dertigduizend mensen bezochten Dunya. De organisatie telde er 220.000. Het is opvallend dat organisatoren, vergeleken met de werkelijkheid, vrij consistent vijf à zeven keer te hoog zitten. Het is een geïnflateerd cijfer dat de sponsors willen horen. Verantwoordelijke ambtenaren weten beter maar liegen mee omdat de gemeente er belang bij heeft dat de sponsors niet afhaken. Dan zou Rotterdam zijn reputatie als evenementenstad kunnen verliezen. Bovendien, andere steden liegen net zo hard.

Dertigduizend bezoekers is helemaal niet slecht. Als zij gemiddeld drie uur blijven, zijn er tienduizend tegelijk in een parkje van 500 bij 300 meter waarvan tien procent in gebruik is. Dat betekent dat bij elk van de vier podia continu duizend mensen keken en dat de kilometer paden (vijf meter breed) die de podia verbond steeds op elke vierkante meter een lichaam hadden. Wie er geweest is, weet dat dat vriendelijk geteld is.

De NS en de RET barsten uit hun voegen om elke werkdag 80.000 mensen in het centrum naar hun werk te brengen en de snelwegen rond Rotterdam staan uren vast. Een aardig deel van de 80.000 mensen die in het centrum werken, wonen er ook. Hoe kunnen er meer dan 80.000 mensen naar Dunya komen met een zaterdagse dienstregeling zonder files? No way! En dan 220.000? De grote duim van Dunya.

Ik heb de bezoekers geteld van de Red Bull vliegtuigjes. Het waren er 80.000 in plaats van 700.000. Bij Monaco aan de Maas waren ook hooguit 80.000 bezoekers in plaats van 300.000. Het gemeentebestuur telde de bezoekers van die twee evenementen op als anderhalf miljoen. Als ik sponsor was, zou ik zelf gaan tellen.