• In de gebiedscommissie kom ik op voor de vrije stedeling in het centrum
  • Ik reis om iets van de wereld te begrijpen
  • Ik ontwikkel oplossingen voor de stad die ook echt werken

Rotterdam

Wie is blij met verbod neef-nicht huwelijk?

Toen ik voorzitter was van de Centrumraad had ik regelmatig contact met het bestuur van de Marokkaanse Culturele Vereniging van het Oude Westen. Daarna ben ik hun adviseur gebleven tot er een coup gepleegd werd door mensen die de vereniging wilden gebruiken voor hun eigen, foute, agenda. Een van de dingen die ik van hen heb geleerd, is dat in Nederland wonende ouders met huwbare kinderen blij zouden zijn met een verbod op het neef-nicht huwelijk. Zij worden onder druk gezet door de familie die wil dat hun kinderen naar Nederland getrouwd worden. Een verbod zou hen de mogelijkheid geven er onderuit te komen zonder mot met de familie te krijgen.  

Met Marjolijn Masselink maakte ik in 2004 een interessante reis door het noorden van Marokko. Via de mobiele telefoon hadden we contact met een van de Marokkaanse voormannen in het Oude Westen en hij zorgde er voor dat wij welkom waren op allerlei plekken waar zijn familie woonde. Daar heb ik veel van geleerd over de Marokkanen hier. Zo kwam ik ook in zijn geboortedorp. Een gehucht van de Metalsa stam waar zijn grootouders nog in tenten hadden gewoond. De meisjes en jonge vrouwen van het dorp waren opgetogen over het bezoek uit Rotterdam. Zij spraken geen Engels. Zij spraken zelfs geen Arabisch, de officiële taal van Marokko. Zij hadden nog nooit een dag op school gezeten. Zij hadden weinig begrepen van wat er op televisie uitgezonden wordt omdat die niet uitzond in hun taal, het tamazight.

 

Toen het woord Rotterdam viel, werden zij enthousiast. Zij stonden allemaal op de wachtlijst om naar Nederland getrouwd te worden. In het Rifgebergte leid je bepaald geen luxeleven, maar deze meisjes worden niet gelukkig in Rotterdam, was onze conclusie. Ze hebben geen idee wat hen wacht. Of hen een beter leven wacht als wij het verbod instellen op het neef-nicht huwelijk, weet ik niet. Wel weet ik dat jongeren in Rotterdam weer een stapje verder op weg gaan naar een vrije keuze en dat hun kinderen minder kans hebben op erfelijke defecten.

 

Misschien helpt het verbod een klein beetje om de huwelijksmigratie terug te dringen, maar daar blijven andere maatregelen voor noodzakelijk. Als twee mensen met een Marokkaans paspoort met elkaar willen trouwen, ligt hen niets in de weg om samen een gezin te vormen. Dat kan zonder belemmeringen in Marokko. Het moet ook mogelijk zijn om het recht op een uitkering voor iedereen gelijk te trekken: niet eerder dan 18 jaar nadat je je in Nederland gevestigd hebt door geboorte of migratie.