• In de gebiedscommissie kom ik op voor de vrije stedeling in het centrum
  • Ik reis om iets van de wereld te begrijpen
  • Ik ontwikkel oplossingen voor de stad die ook echt werken

Rotterdam

Stopverbod op de Lloydpier

Als ik ‘s morgens tijd heb, haal ik een hard broodje en een kartonnetje melk bij Vermeijden aan de Binnenweg en rijd dan door naar de Lloydpier. De pier ten westen van het voormalige kantoor van de Rotterdamse Lloyd is helemaal leeg. Het midden wordt bouwrijp gemaakt en er omheen loopt een weg met rode klinkers. Aan de kop van de pier heb je een prachtig panorama van de Nieuwe Maas. Radio 1 aan en niet te veel kruimelen. Vanmorgen scheen de zon en was er een visser. Honderden meeuwen zitten als een streep over de pier alsof daaronder een gesprongen verwarmingsbuis loopt. Het is een prachtig gezicht als die met z’n allen opvliegen als je aan komt rijden. De weg loopt helemaal rond, dus er is geen doorgaand verkeer. En nu het vreemde: aan allebei de kanten geldt een stopverbod. Je mag op de Lloydpier niet stil staan. Van het panorama mag je alleen rijdend genieten. Een zinloze weg dus.

Ik vraag me natuurlijk af waarom dat stopverbod is ingesteld. Ik zie er wel eens resten van feestjes liggen, lege bierflesjes, troep. Ik kan me voorstellen dat hij diende als afwerkplek. In elk geval moet het stopverbod zijn ingesteld om te voorkomen dat mensen stoute dingen doen. En dan moeten de goeien onder de kwaaien leiden, zeggen ze dan. Ik negeer het stopverbod want ik wil niet meer onder de kwaaien leiden. Het gras van de Westersingel mag ik niet betreden omdat er anders junks gaan liggen. Op stadsbanken kun je niet meer breeduit zitten door de opstaande randen die moeten voorkomen dat zwervers er op slapen. Er staan hekken die boeven moeten tegenhouden op plekken waar ik vroeger door kon. Van verkeersdrempels tot de sluitingstijden in de horeca, het zijn allemaal maatregelen die beperkingen opleggen aan mensen die geen kwaad in de zin hebben. Dat moest maar eens afgelopen zijn. Ik wil maatregelen waar alleen de boeven en asosialen last van hebben. Dat het kan, zie je in New York. In Rotterdam hebben we de muntgleuven weggehaald omdat de Joegoslaven de parkeermeters leegroofden. Daar hebben ze gewoon hun evenknie van de Joegoslaven weggehaald en kun je overal met een quarter betalen. In Bryant Park mag iedereen op het gras; een bordje met No Loitering geeft de politie de mogelijkheid om zwervers weg te sturen, en dat gebeurt ook. Ondertussen ga ik door met mijn kleine burgerlijke ongehoorzaamheid door een broodje te eten op de Lloydpier.